Ingedeeld onder: Cultuur, communicatie | Tags: boek, heerlijk eerlijk heertje, How the Media Shapes Your World and the Way You Live in It, mediated, the shape of things to come, thomas de zengotita
Ik besef dat het nu toch al een hele tijd geleden is dat ik hier nog iets postte. De voornaamste reden was natuurlijk dat ik de 4 afgelopen weken examens heb moeten afleggen. Ik kwam dus wat zuurstof (lees: energie) tekort en was bezig aan een kleine remonte op persoonlijk vlak. Body en mind verdienen af en toe ook is een kleine ‘break’.
Ik heb ook een aantal knopen doorgehakt. Wat gaat er veranderen?
The shape of things to come:
- Ik ga de blog herdesignen
- Ik ga hem op mijn eigen hosting gooien
- Ik ga voortaan in het engels verder bloggen
Tegen wanneer is alles ‘up and running’?
Ik schat een goeie maand ofzo! Dus ik ga er mijn best voor doen alleszins.
In the meantime…
ik zag gisteren dit prachtige interview op de nederlandse televisie. Antropoloog Thomas de Zengotita was te gast in de studio en kreeg een aantal vragen over zijn boek:
Mediated: How the Media Shapes Your World and the Way You Live in It
Ingedeeld onder: Cultuur | Tags: één, instant-gratificatie, Jan Fabre, masturbatie, orgy of tolerance, theater, valentijn, volt, vrt
Waar ik het in mijn vorige post had over de porno-associatie die Studio Brussel wou maken met hun merkimago gaat de volgende post over de nieuwe theatershow van Jan Fabre. Die show die draagt de toepasselijke naam “Orgy of tolerance”.
En met die show heeft hij een ideologische boodschap klaar die hij ons duidelijk wil maken. Fabre die nogal bekend is om zijn gebruik van erotiek in zijn theatervoorstellingen zocht nogmaals de controverse op met zijn nieuwe voorstelling. In een consumptiemaatschappij waar seks voorgesteld wordt als iets triviaals laat hij zijn acteurs masturberend opdraven voor een volle zaal. En hiermee wilt hij iets duidelijk maken aan de mensen: ‘Hij heeft een serieus probleem met het voorstellen van seks als een product’. Ik moet hierbij onze goeie ouwe (of jonge) Jan Fabre gelijk geven. Seks wordt maar al te vaak voorgesteld als een product dan iets dat twee mensen met elkaar delen op een intieme manier.
We leven in een maatschappij van ‘instant-gratification’ (lees: instant genot) waar mensen de meeste zaken beschouwen als iets dat ze kunnen kopen of direct van kunnen genieten. We hebben nog zelden het geduld om echt op iets te wachten en kunnen op minder en minder met elkaars imperfecties om. We zijn allemaal onder de invloed van consumptiegoederen en het genot die ze ons verschaffen. Laat het overcommerciële Valentijn daar ook weeral een bewijs van zijn. Door Valentijn lijkt het alsof er maar één dag per jaar is dat je iets mag kopen/samen doen met je vriendin (commercieel verantwoord dan toch).
Als we gewoon zien dat sommige merken à la dolce & gabbana expliciet beelden gaan gebruiken die verkrachting impliceren, dan stel ik mij echt wel vragen bij de manier waarop marketingcommunicatie gevoerd wordt anno 2009. Ik zal wel niet de enige zijn die zich deze vraag stelt. Ik verwijs hierbij dan ook naar leuke posts van collega-bloggers over hoe men seks trivialiseert in de reclamewereld. De posts kan je hier en hier vinden.
Ik heb verder niet meer veel te zeggen… ik ga onze goeie vriend Jan Fabre laten spreken, want daden zijn krachtiger dan woorden.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het zelf wel eens wil zien!
Voor de andere geïnteresseerden een linkje naar de site van zijn theatergroep Troubleyn
________________
En voor mensen die nog single zijn en denken hun grote liefde op het internet te vinden, die raad ik aan om volgend boeiend debat van Volt eens te bekijken:
DEEL 1
DEEL 2
P.S: Ik heb deze post nog juist om 23:59 gedaan, dus technisch gezien was het nog Valentijn! :p
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Cultuur, Reclame | Tags: amc, mad men, reclamebureau, serie, tnt, trust me
Een nieuwe show die het hele advertising-wereldje in kaart brengt is in Amerika eindelijk op antenne geraakt. De nieuwe telg in het heel korte lijstje wordt ons gebracht door de producers van een aantal andere series zoals The Closer. (Mad Men is de enige die ik ken die ook over advertising gaat)
Een korte about: (engels)
Written by actual creatives, Hunt Baldwin and John Coveny, TNT’s Trust Me (premiering January 26 at 10PM) will, one hopes, bring life to the tired scenario of family man working with single slacker. While cigarettes and Old Fashions aren’t likely to be seen on the show, the premise pairs workaholic family man Mason (Eric McCormack) with “impulsive copywriter with the attention span of a teenager” Conner (Tom Cavanagh), a successful creative team at fictional Chicago agency Rothman Greene & Mohr, and examines their relationship as one becomes the other’s boss.
The men, of course, are paired with beautiful women. Erin (Sarah Clarke) is Mason’s wife and Sarah Krajicek-Hunter (Monica Potter) plays the role of an award-winning copywriter “whose personality has a tendency to rub people the wrong way.”
It will be very interesting watching Mad Men and Trust Me. It’s a fair bet the ad business hasn’t changed much in 45 years. On TV or in real life.
De grootste verschillen tussen Mad Men en Trust Me:
Mad Men bracht ons de advertising sector van de jaren 60 met het absurde verhaal van een creative director. Trust Me is een heel ander verhaal. De serie speelt zich af in een 2008, waar er nog geen sprake is van een economische recessie.
Ik zou kunnen blijven verder leuteren… maar ik wil jullie eigenlijk gewoon aanraden om het eens een kans te geven! Zeker de moeite waard
P.S: Bedankt aan Jorn
Enjoy!
EEN LINK NAAR EPISODE 1: KLIK HIER
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Cultuur, Marketing | Tags: beleveniseconomie, gaming, michael highland, second life, trends, videogame addict, videogames, virtual reality, virtuele realiteiten
We horen veel over virtuele realiteiten zoals Second Life! (nu wel al wat minder, maar vroeger was het all about…) Nu zijn er ook games, programma’s en software op het net die ons het gevoel geven alsof we in een tweede realiteit leven. De vraag van hoe deze simulaties ons gedrag in de realiteit gaan beïnvloeden, dat is er eentje die sociologen nog jaren zal bezighouden. Het feit is gewoon dat het in ons mensen voort leeft. En iets van die proporties verdient gewoon een blogpost. Dus…
Welkom in de beleveniseconomie van de entertainmentindustrie. Het is een perfect rijmpje voor iets dat al even rijmend is. Iedereen kent ze wel, de videogames. Iedereen die vroeger een Gameboy of elke andere spelcomputer had herinnert zich ook wel nog hoe hij/zij een videogame beleefd heeft. Een ‘flabbergasting’ feit: consoles waren toen nog maar bezig aan hun opgang en nu zijn ze een grotere business dan de filmindustrie. Wat maakt games juist sterker dan films?
In de beleving van videogames lijkt het alsof we al een paar keer Wereldoorlog II doorvochten hebben. We hebben tennis gespeeld terwijl het buiten aan het vriezen was dankzij Nintendo’s Wii Fit. We hebben ook een aantal keer ons huis geherdecoreerd in “The Sims”. We hebben zelfs Darwin’s evolutietheorie in werking gezien in Will Wright zijn ‘Spore’. We hebben allemaal wel eens de badboy uitgehangen in GTA. Kortom, iedereen heeft zich wel al eens in een ander personage/setting verplaatst en zich daarmee ook effectief geamuseerd. En dit zijn nog maar een paar voorbeelden van de beleving van videogames. En dat is juist het fundamentele verschil met films. Bij films heb je het gevoel dat ‘het verhaal’ aan iemand anders overkomt. Bij games is er een synergie tussen het verhaal, jouw personage en de beleving. Het verhaal overkomt jou als het ware.
Er is toch wel iets fundamenteels veranderd anno 2007-2008. En dat was voornamelijk dat de partygames hun intrede deden en videogames werden een sociaal gebeuren. En nu ineens lijken videogames niet meer los te koppelen van het sociale. Het is een beetje zoals Facebook: de technologie, zoals ook videogames en consoles een stuk technologie zijn, is erin geslaagd om ons ’sociaal’ te doen denken over videogames. Vroeger was er alleen sprake van de ‘nerds’ die Lanparty’s aandeden. En nu gaat dat soort beleving van games ‘mainstream’. Wat we nu duidelijk zien is dat de kaarten helemaal anders liggen.
Maar… zoals elk ‘goed’ ding is er altijd wel een beetje een ‘downside’ bij heel die beleving en die is als volgt:
Wat heeft gaming met ons als mensen gedaan? Ik kan het eerlijk gezegd niet zo goed in woorden gieten, maar onderstaand filmpje geeft een perfect overzicht van wat een gamer door al zijn games doorgemaakt heeft. En hoe videogames onze maatschappij ‘geherprogrammeerd’ hebben naar de beeldcultuur/belevingscultuur die het vandaag geworden is. Enjoy!
Michael Highland – I am a videogame addict
De videogame-industrie anno 2008
Onderstaande presentatie geeft een goeie roundup van wat we in 2008 gezien hebben en wat we in 2009 waarschijnlijk ook mogen verwachten.
Hieronder kan je een kleine samenvatting vinden:
- Een verschuiving van het doelpubliek = 19-35 jaar oud –> kapitaalkrachtigere jongeren/mensen
- In Amerika: De gemiddelde gamer is blijkbaar 32 jaar oud
- Mannen vs. Vrouwen in Amerika = 60% vs 40%
- Zoals ik hierboven reeds vermelde: Social gaming doet zijn intrede
(59% van alle gamers speelt met andere gamers bv. een Wii game bij hem thuis) - De evidentie zelve: meer platformen/schermen waarop we kunnen genieten van onze games (portables vs. console)
- Populairste games hebben een online-beleving (World of Warcraft e.d, maar ook GTA4, enz…)
Er is meer fanbeleving van games, meer customized content (mods, total conversions, mappacks) - Gamebeleving is meer community driven
- Digitale distributiesystemen zoals Steam zetten het mes op de keel van traditionele distributie (winkelketens)
- Gamingindustrie maakt een groter deel uit van de economie dan de hele Box Office ‘Hollywood’ filmindustrie.
- Gaming en adverteerders:
anno 2008 kreeg men een goeie 665 miljoen dollar binnen aan advertising
Een projectie voor 2009 leert ons dat er dit jaar 829 miljoen dollar te verdienen zal zijn met games en advertising. - In-game advertising, product placement tot zelfs marketing partnerships met schoonheidsproducten doen hun intrede in de gamevertising-wereld. Maar bovenal –> Geïntegreerde marketing = the way to go
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Cultuur, Marketing, communicatie | Tags: bbdo, Fons Van Dyck, gastspreker, het merk mens, remix culture, seminarie, UGC
Na eergisteren een seminarie gezien te hebben over ‘het merk mens’ wou ik mijn mening over het onderwerp toch ook wel eens kwijt. Fons Van Dyck is nu eenmaal wat ze noemen een ‘grote’ in het vak dus leek het mij wel eens leuk om hem te ‘evalueren’.
Wat is de kracht van het merk mens? Dat gaat puur over de P2C in eerste instantie. De ongelofelijke kracht die de consument heeft bij ‘the rise’ of ‘the fall’ van jouw product. Je product mag nog zo goed zijn als het wil, uiteindelijk gaat het toch steeds gebogen onder ‘the adoptability’ van jouw product. Uiteindelijk willen merken dat wij hen een deel van ons leven maken en wij kunnen via UGC of onze remix culture het product kraken of maken. Een klassiek voorbeeld hiervan is de Chevrolet ‘write-your-own-ad’ campagne.
En tot daar kan ik het hele verhaal zowat volgen en geloof ik ook in de stellingen van de heer Van Dyck. Wat ik persoonlijk een bizar gegeven vindt is dat geen enkele marketeer, maar dan ook geen enkele, het woord ‘cultuur’ in de mond neemt wanneer hij het heeft over deze ‘paradoxale’ situaties. Iemand die naar de Aldi gaat met zijn BMW is zo één van die situaties. En ook het ‘heldenmerk’ Apple is er zo eentje. Ons consumptiegedrag veranderd nu éénmaal in een kapitalistische leefwereld/cultuur. Wat zegt de heer Van Dyck wel? Hij zegt wel dat ons denken veranderd is, maar maakt dat geen deel uit van wat wij juist onze cultuur noemen? Als mensen massaal op restaurant gaan eten, dan spreken we toch ook van een verschuiving in onze eetcultuur. Wat maakt dit dan anders?
Dit is echter niet alleen bij de heer Van Dyck zo. Want elke marketeer die ik totnogtoe een uiteenzetting zag geven over commerciële uitingen van merken onderkend precies altijd de manier waarop cultuur een invloed heeft op ons ‘gedrag’. Ze hebben het vaak wel over de ‘globalisering’, maar dat is niet echt iets dat van toepassing is op ons lokale gedrag. Het lokale gedrag is vooral onder invloed van ’sociale stimuli’.
En hier trad hij mij dan weer bij:
Er is volgens de heer Van Dyck ook een verschuiving bij ons denken. Iedereen in je wijde vriendenkring wordt vanaf nu beschouwd als een ‘friends of the family’ en maakt daarmee deel uit van de familie van de wij-generatie van ‘delende’ mensen. Web 2.0 in de wijde samenleving dus!
Waarom vind ik het erg dat ze cultuur onderkennen?
Ze beschouwen cultuur juist als iets statisch, een niemendalletje. Terwijl dat juist de dynamische factor is van marketingacties. Dat is nu juist één van de factoren waarop de marketeer geen invloed (no accountability) heeft maar wel kan uitoefenen als hij een extreem straf concept/product heeft. En zo zijn er maar een paar serieuze virals die echt aan die voorwaarden voldoen. En dit is waar Van Dyck zijn visie ook samenkwam met de mijne. Eén daarvan is natuurlijk het Mentos – Coke Light filmpje.
Een kleine roundup van het seminarie:
Het was bijzonder boeiend om eens iemand van een ‘think-tank’ zoals BBDO een uiteenzetting te zien geven. De zaken die hij aanhaalde zijn dan ook wel relevant, maar blijven vaag uiteindelijk. Want hij spreekt eigenlijk gewoon over de generatieverschillen en de manier waarop men nu communiceert. En dat gaat vooral over het type 2-way of binnenkort zelfs 3-way communicatie, waar eigenlijk al lang zoveel over bekend is. Ik heb geen baanbrekende inzichten opgedaan, omdat er ook geen sluitende oplossingen aangeboden werden. Ik heb bovenal een gepassioneerd denker zijn visie zien verkondigen op de huidige situatie waarin marcom verkeerd. Lof aan de heer Van Dyck voor zijn boek ‘het merk mens’ omdat het vooral een mooie beschrijving is van wat er de laatste 2 à 3 jaar veranderd is in de sector. Ook driewerf hoera voor zijn onderscheiding van PIM in Nederland.
Mijn disclaimer: Ik moet echter tot grote schande bekennen dat ik het boek nog steeds zelf niet gelezen heb. Ik baseerde mij voor deze tekst dan ook alleen op wat ik te zien heb gekregen tijdens het seminarie zelf. Als iemand mij corrigeert zal ik dus niet te veel in dialoog kunnen gaan ;) Ik ga het boek wel eens lezen denk ik!
In een volgende post ga ik nog wat verder ingaan op de ‘Power-to-the-consumer’-generatie.
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
De gepaste state of mind om deze post te lezen of te bekijken:
The Soft Machine – Hope for happiness (link naar imeem.com)
__________________
Eén van de hoofdvragen die mensen in tijden van crisis altijd bezig houdt, is er eentje die gaat over geluk. Is de mens wel gelukkig? En hoe kan hij zijn ongeluk compenseren? De ene koopt zich een heleboel producten om zijn ongelukkig zijn te compenseren. Maar wat is geluk eigenlijk, en wat is het succes van de consumptiemaatschappij? En wat als een mens zijn ongeluk compenseert door zijn kapitalistische neigingen tot het kopen van producten, is hij dan even gelukkig als iemand die het geluk wel kent?
Dan Gilbert, professor aan de prestigieuze universiteit van Harvard nam in 2006 dit topic eens onder de loep. Maakt het synthetische geluk ons wel even blij als het ‘echte’ geluk. Dat was één van zijn onderzoeksparadigma’s tijdens dit onderzoek. En dat synthetische geluk (remember: you can’t always get what you want – Rolling Stones) maakt blijkbaar even gelukkig als wanneer we effectief onze zin krijgen. Wat er mij nog rest om jullie bij dit filmpje mee te geven, dat is een aantal quotes van mensen die op hun manier de geschiedenis ingegaan zijn en ook zo hun eigen kijk hadden op wat ‘geluk’ voor hen betekende.
Bekijk eerst het filmpje, lees daarna de quotes! Enjoy
QUOTES:
“Most people are about as happy as they make up their minds to be.” Abraham Lincoln.
Happiness is never stopping to think if you are. ~Palmer Sondreal
People take different roads seeking fulfillment and happiness. Just because they’re not on your road doesn’t mean they’ve gotten lost. ~H. Jackson Browne
A great obstacle to happiness is to expect too much happiness. ~Bernard de Fontenelle
Happiness is not an ideal of reason, but of imagination. ~Immanuel Kant
The secret of happiness is to find a congenial monotony. ~V.S. Pritchett
Just as a cautious businessman avoids investing all his capital in one concern, so wisdom would probably admonish us also not to anticipate all our happiness from one quarter alone. ~Sigmund Freud
The world is full of people looking for spectacular happiness while they snub contentment. ~Doug Larson
The happiness which is lacking makes one think even the happiness one has unbearable. ~Joseph Roux
Happiness is a by-product of an effort to make someone else happy. ~Gretta Brooker Palmer
Happiness is a way station between too little and too much. ~Channing Pollock, Mr. Moneypenny
Precisely the least, the softest, lightest, a lizard’s rustling, a breath, a flash, a moment – a little makes the way of the best happiness. ~Frederich Nietzsche, Thus Spake Zarathustra
The greatest happiness you can have is knowing that you do not necessarily require happiness. ~William Saroyan
Unhappiness is not knowing what we want and killing ourselves to get it. ~Don Herold
The fact is always obvious much too late, but the most singular difference between happiness and joy is that happiness is a solid and joy a liquid. ~J.D. Salinger
Happiness is a function of accepting what is. ~Werner Erhard
Happiness is when what you think, what you say, and what you do are in harmony. ~Mahatma Gandhi
When a man has lost all happiness, he’s not alive. Call him a breathing corpse. ~Sophocles
Real happiness is cheap enough, yet how dearly we pay for its counterfeit. ~Hosea Ballou
The essence of philosophy is that a man should so live that his happiness shall depend as little as possible on external things. ~Epictetus
But what is happiness except the simple harmony between a man and the life he leads? ~Albert Camus
Happiness is not being pained in body or troubled in mind. ~Thomas Jefferson
We act as though comfort and luxury were the chief requirements in life, when all we need to make us really happy is something to be enthusiastic about. ~Charles Kingsley
You will never be happy if you continue to search for what happiness consists of. You will never live if you are looking for the meaning of life. ~Albert Camus
Happiness is not a state to arrive at, but a manner of traveling. ~Margaret Lee Runbeck
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Cultuur, Imagoprobleem, Marketing, Reclame | Tags: alain bloeykens, Ben Vinken, bier, biersommelier, Imagoprobleem, wijn
Iedereen weet wel dat België de beste bieren van de wereld heeft. En dit is niet echt een verbazingwekkend feit. We hebben dat natuurlijk al tientallen keren te horen gekregen. Mensen over heel de wereld weten ons bier te smaken, maar blijkbaar begint het de Belgen minder en minder te smaken. Bier krijgt in ons eigen landje een beetje een negatieve bijklank, hoewel wij Belgen een rijke traditie als bierbrouwers hebben lijkt dat sinds een aantal jaar een beetje te veranderen.
Bij bier denkt iedereen waarschijnlijk spontaan aan de merken Jupiler, Maes en Stella Artois. En dat is ook al geen raar gedrag dat u vertoond, die merken zitten namelijk in uw top-of-mind. De bieren waarover men het hier heeft zijn niet de typische biertjes maar eerder de familie van de trappisten, speciaalbieren en soortgelijken. En dat is waarschijnlijk niet echt uw eerste keuze als drank wanneer u op restaurant iets gaat eten. Kampt bier echt met een imagoprobleem en zo ja wat kunnen we eraan doen?
En dat antwoord op die vraag is natuurlijk ja. We hebben het voortdurend over de dalende bierconsumptie van de Belgen. In de laatste 30 jaar is dat met 1/3 omlaag gegaan. Alhoewel er restaurants zijn die het bier gebruiken om mee te koken is er toch te weinig te doen rond het ‘biertje’. En dit was gisterenavond stof voor debat in het vrt-programma Volt. Alain Bloeykens van het wijnmagazine Vino ging in de clinch met Ben Vinken. Vinken die biersommelier is, had een aantal interessante marketingopmerkingen te vertellen over de manier waarop zowel het bier als de wijn ‘verkocht’ worden. Een bijzonder boeiend debat. Enjoy!
DEEL 1:
DEEL 2:
Fragmenten zijn beiden afkomstig uit het programma Volt: http://volt.een.be
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Campagnes, Corporate social responsability, Cultuur, Reclame, print | Tags: bbdo düsseldorf, calorie, pepsi, pepsi max, print, zelfmoord
Wat kan er gebeuren als je een aantal creatieven laat brainstormen over een product zoals Pepsi Max? Waarschijnlijk dacht BBDO Düsseldorf dat er niets fout kon gaan. Maar wat als je boodschap iets te scherp is, iets te confronterend en dat jouw ‘communicatie’ aan de basis ligt van een conflict tussen het merk en gebruiker. Precies, dan voel je de hete adem van de consument in je nek.
En dat is iets wat PepsiCo overkwam. De frisdrankproducent die de ‘dieetcola’ Pepsi Max produceert, kwam met deze reclame-uiting naar buiten. Het doel van de communicatie? Zeggen aan de doelgroep dat Pepsi Max maar 1 calorie bevat.
En de creatieven gingen toen maar aan de slag en ze visualiseerden zich hoe die ene calorie zich moet voelen. En die calorie die moet wel heel eenzaam zijn. Die moet wel zelfmoord kunnen plegen moeten ze gedacht hebben. Met als gevolg dat we in de advertentie een calorie te zien krijgen die zelfmoord pleegt op allerlei manieren.
En wat is er daar nu juist zo fout mee?
Een algemeen product zoals een frisdrank verkoop je toch niet door een negatieve boodschap zoals ‘zelfmoord’ mee te geven. Dat is toch het eerste dat in mij opkwam als ik dit onder de loep nam. Je stapt toch niet met iets negatiefs naar je doelgroep? En daarvoor mocht Pepsi zich ook verantwoorden. Ze hadden geen schrik en gingen de dialoog aan.
Op het microblog netwerk ‘Twitter’ reageerde de directeur van ’social en emerging media’ van PepsiCo persoonlijk op een tweet van Ad-age redacteur Chris Abraham.
Hier kan je de tweet lezen:
I saw your tweet and I just wanted to make sure I responded personally. We agree this creative is totally inappropriate; we apologize and please know it won’t run again.
Also, thanks for the feedback and the Digg, it is important to discuss these types of issues.
My best friend committed suicide and this is a topic very close to my heart. So again I offer my deepest apologies.Feel free to follow-up via twitter to me – @boughb or Huw – @huwgilbert or respond to this email.
Zien we de bedrijven eindelijk groeien in hun communicatie? Durven ze de confrontatie met hun eindgebruikers aan? En zijn ze bereid om te luisteren naar wat die eindgebruikers te zeggen hebben? We lijken toch al een stap dichterbij te komen. Ik ben alvast hoopvol!
Hieronder kan je alle drie de prints bekijken:
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
Ingedeeld onder: Cultuur, Marketing, Reclame, Trendonderzoek | Tags: 2009, econcierge, feedback 3.0, happy ending, luxyoury, mapmania, nichetributes, trend report, trends, trends 2009, trendwatching, trendwatching.com
Elk jaar onderzoekt Trendwatching.com welke de belangrijkste trends voor 2009 gaan worden. Dit publiceren ze dan in een soort van trend report. Dit trend report is normaal gezien betalend, maar elk jaar in december geven ze ons toch een glimps achter het gordijn.
Dit jaar zijn dat de volgende 6 trends geworden:
Laat ons beginnen met NICHETRIBUTES. Dit gaat over de kracht waarmee producten en diensten nog relevanter gemaakt worden. En dit doen bedrijven door er ‘attributen’ en functies toe te voegen waarmee ze zich onderscheiden. Op deze manier spelen ze in op de levensstijl en situaties van de consumenten.
Dit gaat niet over ‘NOUVEAU NICHE’ of the Long Tail: NICHETRIBUTES zijn attributen / functies / toevoegingen aan bestaande producten, waardoor ze praktischer worden in gebruik voor bepaalde doelgroepen. En terzelfdertijd maken bedrijven ook duidelijk dat het bedrijf ‘het snapt’, dat het hun iets kan schelen. In sommige gevallen houden ze zelfs een soort van eerbetoon voor die bepaalde doelgroepen hun levensstijl.
Een aantal voorbeelden:
- Alles dat het ‘i’ voorvoegsel heeft, zoals de iPods van Apple blijken een geduchte kandidaat voor NICHETRIBUTES: ‘Dots Gloves‘ zijn handschoenen met metalen knopjes op de vingertoppen van de handschoenen zodat ze je iPod, iPhone of andere touch-screen apparaten niet beschadigen. En dan is er ook nog de Etre Touchy gloves die je handen warm en droog houden terwijl je jouw elektronische gadgets bedient. Hiervoor heb je alleen maar je indexvinger en duim nodig. En wat met de eerste hands-free mobiele telefoonhandschoen voor wintersport, de GX-1 door Swany?
- De INQ1 is de eerste mobiele telefoon die speciaal ontworpen is voor sociale netwerkingssites. Hij zal gelanceerd worden op het 3-network in Groot-Brittanië. Online diensten zoals Facebook, Windows Live Messenger, Skype en Last.fm zijn geïntegreerd in het besturingssysteem van de telefoon. Hierdoor kan een gebruiker heel gemakkelijk aan zijn Facebook adresboek en krijgt hij de facebook profielfoto van de persoon die hem belt te zien.
- Maar het gaat niet allemaal over iPods en smartphones: Estée Lauder ontwierp een ‘Super Flight Creme Continious Hydratation’ voor het gezicht en de ogen van ‘frequent flyers’, waarmee ze die bepaalde doelgroep willen helpen bij het ‘herstel’ van hun huid door de blootstelling aan de droge kabinelucht en de jet lag.
En dan maar over naar het favoriete topic van elk merk (of zo lijkt het soms toch): De toekomst van luxe. Hoe zullen merken erbij varen in 2009? Wat zal luxe definiëren de komende jaren? Het antwoord op die vraag is dat luxe zal zijn wat jij wilt dat het zal betekenen. Luxe staat steeds ook in relatie tot de schaarsheid van een goed. En nu is dat ook niet anders. In een traditionele consumentenmaatschappij werd luxe vroeger gedefinieerd door de beste, de grootste en de duurste items. De arena van de consumenten ziet er echter anders uit in 2009. Meer dan ooit zit schaarsheid in het oog van de aanschouwer, vooral in het oog van zij die wanhopig proberen om uniek te zijn.
Dus in 2009, in plaats van ons druk te maken om dingen te missen op vlak van luxeitems. Gaan we onze focus verleggen naar het zelf definiëren van wat luxe voor ons betekent.
Welke grote trend blijft er ‘boomen’ in 2009? Probeer deze ‘Transparency Tyranny‘ trend. Deze was al groot in 2007, groter in 2008 en nog groter in 2009. Feedback 3.0 is hiervan een subtrend en is één van die trends binnen een trend die begint te boomen.
Hieronder zie je de evolutie van feedback 1.0 tot 3.0.
- Feedback 1.0 (één van de vroege internetfenomenen) zag mensen klagen op het internet door slechte reviews, feedback en klachten achter te laten over bepaalde producten. Merken bleven zich onbewust van dit feit of wilden niet luisteren naar hun consumenten. En op die manier negeerden ze de consumenten op de manier waarop ze dit al deden voor de laatste tientallen jaren.
- Feedback 2.0 (hier zijn we nu) gaat over dat soort klachten die nu ‘en masse’ gegaan zijn. De lang-voorspelde conversatie vindt eindelijk terug plaats, weliswaar tussen consumenten en niet zoals bedoeld tussen bedrijven en consumenten. Bedrijven beginnen eindelijk min of meer notie te nemen van die klachten en luisteren op die manier naar hun consumenten. Ze praten nog niet terug, maar proberen te leren van hun fouten. Dit is verrassend, omdat een snel, kort en eerlijk antwoord een oplossing kan bieden voor zelfs de meest imagoschadende klachten.
- Feedback 3.0 (hier gaan we naartoe): Hier gaat het draaien om bedrijven die in gesprek gaan met hun consumenten. Al was het maar om hun kant van het verhaal te horen. Dit gaan bedrijven doen om zich te behoeden voor de massa die op het internet tegenwoordig ‘reviews’ van hun producten lezen. Wat er vooral verwacht wordt is dat slimme bedrijven meer aan hun maatschappelijke identiteit gaan sleutelen. En hierdoor de excuses of de klachten van consumenten niet uit de weg zullen gaan, maar begrijpen wat die consument wil en die daarvoor ook compenseren. Maar de dialoog werkt langs twee zijden, als het bedrijf vindt dat er onterecht een slechte review van een product geplaatst is zullen ze de dialoog ook hier niet uit de weg gaan en zullen ze hun mening ook delen.
Geen eco-fatigue in 2009. Dit is ontegensprekelijk het moeilijkst te negeren onderwerp omdat het zo ‘zichtbaar’ is. En op die manier zijn Eco-trends dan ook weer ‘booming’ in 2009. Er is ook een stevige stroom aan subtrends om dit te verzekeren. Hier is dan “Econcierge” voor jullie:
ECONCIERGES zijn bedrijven en diensten die zich toewijden tot huishoudens zodat ze zo ‘GROEN’ kunnen gaan op elke mogelijke manier. Dit is dan ook elke mogelijk vorm van raad dat een huishouden zijn consumptie doet dalen, het feit dat dit soort tips zal leiden tot grote besparen maakt dit een echte 2009 trendontwikkeling. In de komende 12 maanden kan je rekenen op consumenten met te weinig geld die duurzame producten zullen omhelzen, eerst en vooral om financiële redenen. En daarna? Waarom consumenten niet helpen om geld te verdienen door groen te zijn; bv. hun door zonnepanelen gegenereerde stroom terug verkopen aan het netwerk?
Zal 2009 het jaar worden waarin alle zaken zoals ‘contextueel’, ‘urban’, ‘tags’, ’smartphones’, ‘gemak’, ‘GPS’ en zovele anderen samen zullen komen in één systeem van map-based tracking. Een systeem waarin we dingen kunnen terugvinden, te weten komen en waarmee we kunnen connecteren? Dit kan gaan van friend-finders tot laagste-benzine-prijs mappen. En dit dan voorgesteld in diensten die we reeds kennen en waar de meeste ’street-users’ al gebruik van maken.
En we hebben de bestemming van MAPMANIA bijna bereikt. Als de Googles, Nokias, Mapquests, Navteqs, openstreetmaps.orgs, Apples en TomToms van deze wereld blijven verderbouwen aan de nodige infrastructuur, apparaten en applicaties zou elk consumentenbewust merk stom zijn om niet te partneren of te experimenteren met map-based services. Waarom? Geografie gaat over alles dat (letterlijk) dicht bij de consument staat. Van het organiseren van objecten tot het vinden en volgen van relevante informatie over events tot het connecteren met mensen. Alles is één grote kaart. En nu dat de meeste geografische informatie on-the-go toegangkelijk is op je auto-navigatiesysteem alsook op je iPhone is de ’sky the limit’.
- 2009 zal een fantastisch jaar worden voor de ‘businesses’ of de merken die consumenten willen tonen dat ze echt om hun geven. Respect en relevantie aanbieden (NICHETRIBUTES), luisteren naar hun ‘real-time needs’ en wants (Feedback 3.0), mensen helpen om geld te besparen door groen te zijn (ECONCIERGE): allemaal die elementen zullen niet vergeten worden door de consumenten die momenteel al de warmte van ‘merken’ voelen.
- Terzelfdertijd is dit ook een groot moment om te innoveren: verkleining van budget en dalende inkomsten van het bestaande aanbod brengen het beste en het meest creatieve in business professionals naar boven.
- Maar de belangrijkste side-effects van deze bescheidenere tijden zijn waarschijnlijk dat consumenten in vraag beginnen te stellen wat hun gelukkig maakt, wat hen meer dan ooit stuurt naar de realisering dat geluk niet (alleen) draait om traditionele consumptie. Verwacht wordt dat consumenten naar een vermindering van hun consumptie zullen gaan met een verbazingwekkend gemak. En daardoor zullen ze zoeken achter andere en minder dure ‘bronnen’ van geluk en dus uiteindelijk, status. Elke manier waarop je de consument als bedrijf kan helpen bij het realiseren daarvan is een gegarandeerde win voor het bedrijf in kwestie!
via: Trendwatching.com
Mijn persoonlijke mening:
Ik geloof eerlijk gezegd niet in trendonderzoek, maar toch vind ik het boeiend om het te lezen of om er over te schrijven. Bij de meeste onderzoeken stel ik mij dan ook vragen, zo ook bij dit onderzoek. Hoe kunnen ze een paar dozijn trends ‘abstraheren’ die dan zogezegd een soort van beeld geven waar de ‘maatschappij’ of ‘het bedrijf’ naar toe gaat werken in de toekomst. Ik vind het allemaal persoonlijk een beetje de ver-van-mijn-bed-show omdat trendonderzoeken zich voornamelijk baseren op grote doelgroepen of op heel kleine niches en op die manier vind ik ze niet echt representatief voor wat er komen zal. Ik bekijk het met enige skepsis, maar de meeste van deze trends vind ik ongelofelijk voorspelbaar. Dit is dan wel een onderzoek dat 700 dollar mag kosten en dat aangekocht wordt door bedrijven zoals VRT, Delhaize, Lego, enz.. Dat maakt de inhoud hiervan niet meer valide. We zullen wel zien of de markt hier gehoor aan geeft. Ik kijk er alleszins naar uit.
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
In de laatste episode van The Simpsons die op het Amerikaanse netwerk Fox uitgezonden werd, deed men een serieuze ‘diss’ naar Apple en zijn marketingstrategiën. Een fantastische spoof en grap over Steve ‘Mobs’ en zijn merk dat voor de gelegenheid omgedoopt werd tot mApple. Geen marketingpost deze keer, alleen een ‘very enjoyable’ spoof. Enjoy!
Check it out:
NIEUWE LINK: DAILYMOTION
meer info over de episode: hier (Wikipedia)
___
Indien je er een andere mening op nahoudt dan de mijne mag je gerust reageren en jouw mening delen. Integendeel, ik heb niet liever. Eventuele suggesties zijn ook altijd welkom! Keep on reading!
